از قیطریه تا اورنجکانتی – نشر چشمه 📖 سفرنامهی مرگ و زندگی From Gheytarieh to Orange County – Hamidreza Sadr – Cheshmeh Publication معرفی و بررسی کتاب 📝 این کتاب وصیتنامه و مواجههی بیپردهی حمیدرضا صدر با مرگ است. داستان از محلهی قیطریه تهران آغاز میشود؛ جایی که او متوجه بیماریاش میشود، و تا اورنجکانتی […]
مدت زمان تحویل این محصول سه روز می باشد
فقط 2 عدد در انبار موجود است
| وزن | 0,350 کیلوگرم |
|---|---|
| ابعاد | 23 × 15 × 5 سانتیمتر |
From Gheytarieh to Orange County - Hamidreza Sadr - Cheshmeh Publication
این کتاب وصیتنامه و مواجههی بیپردهی حمیدرضا صدر با مرگ است. داستان از محلهی قیطریه تهران آغاز میشود؛ جایی که او متوجه بیماریاش میشود، و تا اورنجکانتی در آمریکا، جایی که روزهای پایانی عمرش را سپری کرد، ادامه مییابد.
صدر که همیشه «ناظر» وقایع بود، این بار دوربین را به سمت خودش میچرخاند. او با همان نثرِ پرشتاب، بریدهبریده و سینماییاش، از ترسها، امیدهای واهی، رنجهای جسمانی و عشقِ بیپایانش به خانواده و زندگی مینویسد. کتاب شامل یادداشتهای خود اوست و فصل پایانی آن (فصل آخر) توسط دخترش، غزاله صدر، تکمیل شده است تا روایتِ این سفر ناتمام نماند.
نویسنده: حمیدرضا صدر (با فصل پایانی به قلم غزاله صدر).
ناشر: نشر چشمه (مجموعهی در واقع... - تأملات).
نوبت چاپ: چاپ بیست و چهارم.
قالب: زندگینامه خودنوشت / یادداشتهای روزانه.
درونمایه: مواجهه با مرگ، غربت، خانواده، خاطرات.
صداقتِ بیرحمانه: صدر بدون هیچگونه خودسانسوری یا تلاش برای قهرمانسازی، از ضعفها و استیصالِ انسان در برابر بیماری سخن میگوید.
لحنِ روایی خاص: استفاده از جملات کوتاه و زمانِ حال، خواننده را به شدت درگیرِ لحظاتِ نویسنده میکند، انگار که پابهپای او در اتاقهای درمان حضور دارید.
تلفیقِ گذشته و حال: نویسنده در میانهی روایتِ بیماری، به خاطراتِ گذشته، سینما و فوتبال گریز میزند تا نشان دهد زندگی چقدر با شکوه و در عین حال بیوفاست.
پایانبندیِ اثرگذار: یادداشتِ پایانی دخترش، ضربهی نهایی را به احساسات مخاطب میزند و تصویری از میراثِ معنوی صدر بر جای میگذارد.
«از قیطریه تا اورنجکانتی» کتابی نیست که فقط دربارهی بیماری باشد؛ این کتابی دربارهی «قدرِ زندگی را دانستن» است. مطالعهی آن برای کسانی که:
به دنبال درک عمیقتری از مفهوم فناپذیری هستند.
از علاقمندان به قلمِ پرکشش و انسانی حمیدرضا صدر بودهاند.
میخواهند بدانند چگونه میتوان حتی در آستانهی مرگ، با ادبیات و کلمات، به زندگی معنا بخشید.